W związku z trwającymi pracami nad rozbudową stroną internetową Rzozow.pl, zwracamy się z wielką prośbą do mieszkańców o przesyłanie materiałów, które mogły by być przydatne... Zobacz

STAROPIASTOWSKA GRZYWNA MENNICZA – wg prof. PIKKOSIŃSKIEGO

Polska w tych czasach nie miała żadnych kopalń szlachetnych kruszców do bicia odpowiednich monet, nie mogła więc ani wytworzyć samodzielnego systemu monetarnego ani też wprowadzić targ pieniężny takiej rodzimej monety, która by na targu pieniężnym zyskała sobie poważanie, jak grosz szeroki czeski lub floren złoty węgierski. Polska musiała naśladować cudzoziemską monetę i to tego przede wszystkim kraju, z którym ją stosunki handlowe najbardziej wiązały. Tym krajem były Niemcy, które początkowo wybijały z funta srebra 240 denarów. W mennicy polskiej funt nie był w użyciu tylko grzywna. Z grzywny więc polskiej musiało wybijać 240 denarów. I to jest grzywna staropiastowska.

Od czasów Mieszka I bity pieniądz opanował cały targ wewnętrzny, usuwając z niego monetę obcokrajową. Prawo bicia monet rodzimej miał tylko książę. Dopiero w XVIII wieku znane są przywileje mennicze na rzecz niektórych biskupów.

Za panowania Kazimierza Wielkiego do handlu zagranicznego były używane złote floreny węgierskie oraz grosze czeskie.

W czasach austriackich w Małopolsce pierwszymi pieniędzmi były szelągi i grajcary.

W roku 1794 bito grosze, trojaki miedziane oraz srebrne szóstaki.

W XIX wieku były w użytku reńskie[1] i centy, w drugiej zaś połowie tego stulecia i w początkach XX wieku korony[2] i halarze austriackie.

Pieniądze księstwa warszawskiego były bite z miedzi – grosze i trojaki, zaś w większej wartości talary i dukaty.

Pod zaborem rosyjskim i niemieckim środkiem płatniczym były dla Polaków pieniądze rosyjskie i niemieckie.

 


[1] Reński = 10 centów = 0,66 grama czystego złota

[2] Reński = 2 korony, korona = 100 halerzy

SZKICE Z DZIEJÓW RZOZOWA – Józef Pletnia – Rzozów – Maj 1975 rok

 

Pogoda w Rzozowie

Logo Rzozowa

logo Rzozowa

Rzozów na facebooku