W związku z trwającymi pracami nad rozbudową stroną internetową Rzozow.pl, zwracamy się z wielką prośbą do mieszkańców o przesyłanie materiałów, które mogły by być przydatne... Zobacz

Sytuacja polityczna, gospodarcza i społeczna w Polsce

/W latach 1976 – 1991/

W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych sytuacja polityczna i społeczno-gospodarcza w kraju zaczęła się stopniowo poprawiać i z roku na rok szło na lepsze. Zarobki pracowników zostały podwyższone, pracy było dużo i kto chciał pracować to każdy znalazł pracę. Nastąpił rozwój przemysłu, powstawały nowe zakłady pracy, budowano nowe stocznie, elektrownie, kopalnie węgla kamiennego, ruszyło budownictwo mieszkaniowe i wiele innych dużych inwestycji oraz obiektów użyteczności publicznej jak np: nowe szkoły, przedszkola i żłobki. Sklepy żywnościowe i przemysłowe były w coraz większym stopniu lepiej zaopatrzone w towary żywnościowe i przemysłowe.

Jednak była druga negatywna strona medalu sytuacji w kraju. Otóż rozwój przemysłu i innych dziedzin życia w Polsce był w przeważającej części finansowany z pożyczek zagranicznych zaciąganych w państwach kapitalistycznych, które były wysoko oprocentowane.

Partia PZPR tłumaczyła „klasie robotniczej”, że zaciągnięte pożyczki wraz z odsetkami będą spłacane za sprzedane towary wyprodukowane w nowo zbudowanych zakładach pracy.

Tak się jednak nie stało. Partia rozsiewała fałszywą propagandę „radosnej twórczości” i perfidnie okłamywała cały naród. Wielka ilość zakupionych za granicą maszyn i urządzeń przemysłowych została wyładowana pod gołym niebem, gdzie powoli ulegały korozji i zniszczeniu. Po drugie wyroby produkowane w fabrykach były kiepskiej jakości, które nikt nie chciał kupić. Wśród członków Partii, szczególnie na wyższych stanowiskach szerzyła się korupcja, przekupstwo, szantaż i zakłamanie. Tak dalej być nie mogło.

Zadłużenie kraju po kilku latach wyniosło około 20 miliardów dolarów. Wierzyciele banków zachodnich ograniczyli pożyczki dla Polski, a nawet zaprzestali pożyczać, ponieważ kraj stał się niewypłacalny i stanął na skraju bankructwa. Komitet Centralny Partii postanowił dokonać drastycznej podwyżki cen znacznej ilości artykułów żywnościowych i towarów przemysłowych uważając, że podwyżki cen złagodzą i zrównoważą napięty deficyt budżetu państwa.

Podwyżki cen wywołały wielkie niezadowolenie „ludzi pracy”, którzy zaczęli gwałtownie protestować organizując demonstracje i strajki w zakładach pracy. Najtragiczniejsze wydarzenia miały miejsce w Radomiu. Robotnicy miejscowych fabryk ogłosili strajki i wyszli na ulice miasta. Do akcji ruszyły oddziały Milicji Obywatelskiej i Ochotniczej Rezerwy MO. W wyniku starć padli zabici i ranni. Nastąpiły masowe aresztowania i represje wśród robotników. Wielu zatrzymanych skazanych zostało na wieloletnie więzienie. Partia i Rząd były przerażone tym co się stało i dlatego już po dwóch dniach, aby uspokoić wzburzone tłumy premier rządu Piotr Jaroszewicz odwołał podwyżki cen artykułów żywnościowych i przemysłowych. Partia zmuszona była do odwrotu, ponieważ nowe strajki i zaburzenia szykowały się na Wybrzeżu wśród stoczniowców.

To była próba sił i Partia musiała zmienić taktykę postępowania.

Wprawdzie niedługo potem podwyżki cen były wprowadzane w życie, jednak nie było już podwyżek w skali masowej jak poprzednio, ponieważ ich dolegliwość była rekompensowana przez odpowiednie dopłaty.

Mimo tego sytuacja ekonomiczna i gospodarcza zaczęła się coraz bardziej pogarszać. Zaczęły powstawać podziemne organizacje robotnicze takie jak: KOR-Komitet Obrony Robotników, KPN-Konfederacja Polski Niepodległej i inne.

W roku 1978 Polacy przeżyli radosną i szczęśliwą chwilę, która miała brzemienne skutki dla narodu polskiego w najbliższej przyszłości.

W dniu 16 października na konklawe w Watykanie wybrany został papieżem pierwszy Polak kardynał z Krakowa Karol Wojtyła, który przybrał imiona Jan Paweł II. Wiadomość ta była dla Partii wielkim zaskoczeniem i konsternacją.

W dniu 2 marca 1979r masowe środki przekazu w Polsce poinformowały społeczeństwo polskie, że drugą pielgrzymkę papież zaplanował do swojej ojczyzny do Polski. Pielgrzymka następcy św. Piotra doszła do skutku w dniach od 2 – 10 czerwca. Ojciec Święty odwiedził: Warszawę, Gniezno, Częstochowę, Kraków, Mogiłę-Nową Hutę, Kalwarię Zebrzydowską, Wadowice, Oświęcim-Brzezinkę i Nowy Targ. Jego wizytacji duszpasterskiej towarzyszyły wszędzie nieprzeliczone tłumy ludzi.

Tymczasem nad Polską zaczęły się zbierać groźne chmury burzy dziejowej. Mnożyły się protesty, demonstracje i wybuchały strajki przeciwko ustrojowi komunistycznemu oraz pogarszającym się warunkom bytowym ludności. Zarobki pracowników systematycznie się obniżały, a drożyzna dawała się coraz dotkliwiej we znaki ludności.

Polską rządziła Partia przy pomocy represji Milicji Obywatelskiej, Służby Bezpieczeństwa, ORMO i ZOMO.

Nareszcie pękła bomba. W dniu 14 sierpnia 1980r. załoga Stoczni Gdańskiej im. Lenina rozpoczęła w stoczni strajk okupacyjny. Na czele Komitetu Strajkowego stanął elektryk pracujący w stoczni Lech Wałęsa.

Do strajku przyłączyły się wkrótce inne zakłady na Wybrzeżu. Utworzono Międzyzakładowy Komitet Strajkowy i sformułowano listę 21 postulatów, wśród których znalazło się żądanie zezwalające na zorganizowanie wolnych i niezależnych Związków Zawodowych. 18 sierpnia do strajku przystąpiły zakłady pracy w Szczecinie, gdzie również powstał MKS. W dniu 24 sierpnia do stoczni gdańskiej przybyła z Warszawy komisja rządowa na rozmowy ze strajkującymi robotnikami.

30 sierpnia 1980r. w Szczecinie, a 31 sierpnia w Gdańsku podpisano kompromisowe, obopólne porozumienia. Powstawały masowo Niezależne Związki Zawodowe ” Solidarność „we wszystkich zakładach pracy.

 

W dniu 28 września 1980r władze PRL wyraziły zgodę na nadawanie w radiu na cały kraj mszy św. w każdą niedzielę.

W Hucie Aluminium w Skawinie Związek Zawodowy NSZZ Solidarność wysunął żądanie natychmiastowego zamknięcia Huty Aluminium, którą uznano za największego truciciela okolicznego środowiska. Wychodząc naprzeciw tym żądaniem minister hutnictwa 7 stycznia 1981r wydał zarządzenie o zamknięciu Huty Aluminium, a miejscowej ludności wypłacić odszkodowania za skażenia środowiska i wody Fluorem. W całym kraju dalszym ciągu panowała napięta sytuacja. Partia nie chciała ustąpić. Wobec tego Związek Zawodowy proklamował w dniu 27 marca 1981r ogólnopolski strajk ostrzegawczy trwający cztery godziny. Nowy premier widząc dramatyczną sytuację w kraju próbował uspokoić robotników nowymi obietnicami bez pokrycia i oklepanymi sloganami. W swoim ekspoze zaapelował do całego społeczeństwa o „dziewięćdziesiąt dni spokoju „.Był to jeszcze jeden chwyt propagandowy ale już nikt nie chciał w to uwierzyć. W kraju w dalszym ciągu mnożyły się protesty, demonstracje i wybuchały strajki. W kraju panował chaos i anarchia. Kopalnie, zakłady pracy, komunikacja kolejowa, autobusowa i miejska były sparaliżowane. „

Na domiar złego w maju 1981r naród polski przeżył dwa smutne wydarzenia. W dniu 15 maja w Watykanie na placu św. Piotra podczas audiencji papieskiej dokonano zamachu na Ojca Świętego. Zamachu dokonał terrorysta turecki Mechmet Ali Agcy. W wyniku zamachu rewolwerowego Ojciec Święty trafiony został sześć razy w jamę brzuszną i ciężko ranny odwieziony został do najbliższego szpitala, gdzie natychmiast przeprowadzono operację. W szpitalu przebywał do 20 czerwca.

W dniu 28 maja zmarł ks. kardynał Stefan Wyszyński Prymas Polski. Liczył 80 lat życia. Swój urząd duszpasterski sprawował od 6 lutego 1949r do 28 maja 1991r, a więc przez 42 lata. Był kapłanem nieustraszonym, krytykował oficjalnie rządy totalitarne i cały ustrój komunistyczny w Polsce. Za swoją mądrość i odwagę nazwano Go „Prymasem Tysiąclecia”. Na jego miejsce Papież mianował Prymasem, biskupa ks. Józefa Glempa.

W dniach od 5.09 – 10.09.1981r w Gdańsku odbył się Zjazd Delegatów NSZZ. Zjazd podzielono na dwie części. Druga część Zjazdu miała miejsce również w Gdańsku od 26 09 do 7 10 1981r. na Zjeździe uchwalono statut NSZZ, wybrano władze naczelne Związku i Między zakładowy Komitet Solidarności. Przewodniczącym ” Solidarności ” został Lech Wałęsa.

Tymczasem Partia czując się zagrożona nie próżnowała. Nad Polską zawisło śmiertelne niebezpieczeństwo – groźba zbrojnej interwencji Armii Sowieckiej w Polsce. Rząd Sowiecki chcąc zastraszyć naród polski zarządził manewry oddziałów wojskowych w pobliżu wschodnich granic Polski, a na wody Bałtyku niedaleko Gdańska wpłynął największy okręt wojenny marynarki sowieckiej pancernik atomowy ” Kijów „. Przygotowania do interwencji na Polskę dobiegły końca i oczekiwano tylko na sygnał z Moskwy. Według oświadczenia gen. Dubynina wojska sowieckie miały ruszyć na Polskę ze wschodu, południa i zachodu W dniu 14 grudnia 1981r. Tymczasem 13 grudnia 1981r o godz. 6.00 rano I-szy sekretarz PZPR Wojciech Jaruzelski ogłosił w radiu i telewizji stan wojenny na terenie całego kraju.

Już od północy W miastach i wsiach grasowały po mieszkaniach prywatnych oddziały MO, ZOMO, ORMO i SB dokonując internowania i aresztowań podejrzanych osób, a szczególnie członków NSZZ Solidarność. Władzę w państwie przejęła Wojskowa Rada Obrony Narodowej WRON. Na ulice Warszawy wyjechały czołgi, a w większych miastach pojawiły się uzbrojone patrole wojskowe. Ogłoszono godzinę policyjną od godz.19 do 5-tej rano. Łączność telefoniczna z zagranicą została przerwana. Wszystkie wydawnictwa prasowe za wyjątkiem kilku dzienników zostały zawieszone. Drastycznie zaostrzono cenzurę. Wprowadzenie stanu wojennego było wielkim szokiem i zaskoczeniem dla wszystkich obywateli kraju. Trwały bez przerwy represje, internowania i aresztowania. Do końca stycznia 1982r internowano ok. 4600 osób.

W dniu 16 grudnia 1981r w kopalni ” Wujek „w Katowicach w wyniku starć między górnikami, a Wojskiem siedmiu górników zostało zabitych, 39 osób cywilnych i 41 żołnierzy i milicji odniosło rany. W tym samym dniu w Gdańsku w rozruchach ulicznych 164 osoby cywilne i 160 milicjantów zostało rannych. W kopalni ” Piast ” strajkowało od 14 do 28 grudnia ponad 1700 górników.

Z okazji święta pracy 1-go maja 1982r ponownie doszło do zamieszek ulicznych w Warszawie, Szczecinie, Krakowie, Elblągu i Gdańsku. Aresztowano ponad 1000 osób. W pewnych okresach czasu wybuchały coraz to nowe strajki, demonstracje i niepokoje. Robotnicy wyrażali wrogą postawę wobec stanu wojennego. W dniu 9 października 1982r Partia rozwiązała „Solidarność” uznała NSZZ jako związek nielegalny. W przed dzień świętą niepodległości ponownie odnotowano zajścia w Warszawie, Krakowie i Wrocławiu. Rannych było 27 osób, a 800 zostało aresztowanych. Wreszcie 13 grudnia 1982 Partia postanowiła zawiesić stan wojenny w Polsce. Ogółem internowanych było 10131 osób.

Jednak mimo, że stan wojenny został zawieszony to Sejm PRL przed ogłoszeniem zawieszenia i uchwalił kilka ustaw, które zabezpieczały ład, porządek i dyscyplinę w kraju. Taki stan wojenny o złagodzonym reżimie trwał do 22 lipca 1983r. Dopiero wtedy Sejm PRL zniósł stan wojenny.

W międzyczasie papież Jan Paweł II przybył do Polski w dniach od 16 06 – 23 06 1983r. Była to druga pielgrzymka w jego pontyfikacie do swojej ojczyzny. Podczas tej pielgrzymki Ojciec Święty odwiedził:

Warszawę, Niepokalanów, Poznań, Częstochowę, Katowice, Wrocław, Górę św. Anny i Kraków.

W dniu 19 październik 1984r cała Polska wstrząśnięta została potwornym mordem na osobie ks. Jerzego Popiełuszki przez oficerów Milicji Obywatelskiej. Zabójstwa dokonano we Włocławku przez wrzucenie księdza Popiełuszkę w nurty rzeki Wisły. Ten akt perfidnego morderstwa oburzyło do głębi i zbulwersowało cały naród polski Zabójstwa dokonało czterech oficerów MO. Partia i rząd PRL widząc, że zbrodni nie da się ukryć ani zakamuflować, postanowiły rozpocząć śledztwo w tej sprawie przeciwko zbrodniarzom.

Proces zabójców odbył się w Warszawie od 27 12 1984 – 7 02 1985r

Przed sądem stanęło czterech oficerów MO ppłk. Adam Pietruszka, kpt. Grzegorz Piotrowski, por. Leszek Pękala i por. Waldemar Chmielewski. Ppkł. Adam Pietruszka i kpt. Grzegorz Piotrowski skazani zostali na 25 lat pozbawienia wolności por. Leszek Pękala na 15 lat, a por Waldemar Chmielewski na 14 lat więzienia.

Władze PRL oraz aparat ucisku i represji i ukazywały jakimi metodami posługiwały się od 1944r przez okres 40 lat.

Od tej pory Partia poprzez swoje organy represyjne musiała zmienić swoją taktykę postępowania i działania wobec narodu. Partia z dnia na dzień coraz bardziej traciła grunt pod nogami.

Sytuacja gospodarcza w kraju stawała się coraz trudniejsza i ulegała stałemu pogorszeniu. Eksport towarów za granicę obniżał się gwałtownie, natomiast wzrastał import, rosło zadłużenie kraju w państwach kapitalistycznych, które w połowie lat osiemdziesiątych osiągnęło zawrotną sumę ponad 30 miliardów dolarów. Zwolniono z więzień wszystkich więźniów politycznych. W zamian za złagodzenie reżimu milicyjnego państwa kapitalistyczne podjęły uchwałę w dniu 30 maja 1986r o przyjęciu Polski do międzynarodowego Funduszu Walutowego. Na początku 1987r Stany Zjednoczone uchylił sankcję największego uprzywilejowania w handlu między USA, a Polską. Oznaczało to powiększenie eksportu towarów polskich bez cła do Stanów Zjednoczonych.

W dniach od 8 06 – 14 06 1987r Papież Jan Paweł II przybył po raz trzeci jako pielgrzym do Polski. Podczas pielgrzymki po Polsce odwiedził: Warszawę, Majdanek-Lublin, Tarnów, Kraków, Szczecin, Gdynię- Westeratte, Gdańsk, Częstochowę, Łódź i II-gi raz Warszawę.

W pierwszej połowie 1987r Sejm PRL uchwalił pozorną reformę gospodarczą, która miała uzdrowić gospodarkę narodową i poprawić sytuację bytową ludności.

W październiku 1987r Sejm PRL uchwalił II-gi etap Reformy Gospodarczej, którą poddano pod referendum ogólnonarodowe. Jednak wszystkie te zabiegi nie przyniosły spodziewanych rezultatów. Naprawa PRL wymagała gruntownych zmian od podstaw ale, żeby to zmienić i zreformować to była rzecz niewykonalna w ustroju komunistycznym.

Od jesieni 1988r toczyły się pertraktacje w sprawie zwołania tak zwanego ” okrągłego stołu ” przy którym by zasiedli przedstawiciele Partii, Solidarności i innych ugrupowań politycznych. Obrady rozpoczęły się w dniu 6 lutego 1989r i trwały do 5 kwietnia. W wyniku obrad uzgodniono wiele spraw i rozwiązano dużo problemów. Do najważniejszych wyników obrad należało uzgodnienie nowej ordynacji wyborczej do Sejmu, powołanie drugiej izby parlamentarnej-senatu, utworzenie najwyższego urzędu w państwie prezydenta i udział w Sejmie 35% posłów należących do Solidarności i innych ugrupowań politycznych.

Według uzgodnień, okrągłego stołu ustalono na dzień 4 czerwca 1989r termin wyborów do Sejmu i Senatu. Pierwsza tura wyborów nie przyniosła pozytywnych rezultatów, dlatego druga tura wyborów odbyła się W dniu 18 czerwca. 19 lipca na sesji Sejmu i Senatu wybrano prezydenta Polski. Został nim gen. Wojciech Jaruzelski. W końcu lipca rząd premiera Rakowskiego podał się do dymisji. Od 1 sierpnia 1989r dokonano urynkowienia rynku, co pociągnęło za sobą wysokie podwyżki cen artykułów żywnościowych, a zarazem zniesione zostały kartki żywnościowe i na mięso.

W tym okresie czasu wypadki w krajach socjalistycznych zaczęły narastać lawinowo. W NRD wybuchły gwałtowne zamieszki, demonstracje i masowe strajki. Zażądano ustąpienie władz partyjnych i rządowych oraz zniesienia ustroju socjalistycznego i zjednoczenia Niemiec.

Po NRD przyszła kolej na Bułgarię. W dniu 11 listopada 1989r I-szy sekretarz Partii zmuszony został do dymisji. Pod presją demonstracji i strajków robotniczych Partia musiała oddać władzę w ręce narodu, a ustrój komunistyczny zamienić na rządy demokratyczne.

Ojciec Święty w dniu 12 listopada kanonizował na świętego polskiego błogosławionego brata Alberta Chmielowskiego. Wielka i podniosła uroczystość w Watykanie, a nieopisana radość w Polsce, jest On trzecim świętym Polakiem wyniesionym na ołtarze w XX wieku. W wyniku nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską, a Watykanem które miały miejsce w dniu 18 lipca 1989r wznowione zostały stosunki dyplomatyczne między obu krajami, przybył do Polski nuncjusz apostolski arcybiskup Józef Kowalczyk.

W Europie wschodniej nadal wrzało. W drugiej połowie listopada w Czechosłowacji studenci czescy zorganizowali w stolicy kraju Pradze wielką manifestacje antykomunistyczną żądając ustąpienia Komitetu Centralnego Partii. Poza tym domagali się zmiany ustroju socjalistycznego.

Doszło do krwawego starcia z Milicją W wyniku czego padli zabici i ranni. Rozwścieczony tłum zdemolował sklepy i inne budynki, wreszcie zaatakował Centralny Dom Partii. Partia została zmuszona do oddania władzy, a rząd podał się do dymisji.

W tym samym czasie na Węgrzech nastąpił również przewrót. Kierownictwo Partii zmuszone zostało do ustąpienia. Ustrój socjalistyczny został obalony, a na jego miejsce zaczęto wprowadzać reformy demokratyczne.

Ostatnim krajem w którym dokonano obalenia reżimu komunistycznego była Rumunia. Demonstracje rozpoczęły się w mieście Tiszomara. Doszło do krwawych starć z Milicją. W wyniku masakry zginęło ok.3 tyś. ludzi w tym dużo dzieci. Do przewrotu rewolucyjnego doszło w dniu 22 XII 1989r. Prezydent Rumunii opuścił pokryjomu stolicę kraju helikopterem. Jednak w pewnej miejscowości został rozpoznany i aresztowany. Po dwugodzinnym procesie w otoczeniu kilku osób wydano wyrok śmierci. W dniu 25 grudnia 1989r prezydent Czauczesku wraz ze swoją żoną Eleonorą zostali rozstrzelani.

Pozycja Partii stawała się coraz bardziej dramatyczna. Aby temu zaradzić Komitet Centralny postanowił zwołać na dzień 27 stycznia 1990r XI Zjazd Delegatów PZPR, który okazał się ostatnim Zjazdem Partii, po siedmiu dniach XI Zjazd zakończył obrady w dniu 2 II 1990r. W wyniku rozłamu w Partii polecono wyprowadzić sztandar Partii z sali obrad. Tym samym Polska Zjednoczona Partia Robotnicza przestała istnieć. W dniu 5 września 1990r. na mocy zarządzenia Ministra Oświaty wprowadzono do szkół podstawowych naukę religii. Reakcja rodziców na to zarządzenie była dwojaka-jedni byli zadowoleni z tego, a inni oburzeni ale tych była mniejszość.

W dniu 25 listopada 1990r odbyły się wybory prezydenckie. Do wyboru na kandydatów wytypowano sześć osób. W wyniku wyborów dwóch kandydatów otrzymało największą ilość głosów. Dlatego według ordynacji wyborczej wybory musiały być powtórzone. Były premier Mazowiecki był również kandydatem na prezydenta ale w pierwszej turze wyborów nie uzyskał wymaganej ilości głosów dlatego na znak protestu podał się w dniu następnym wraz z całym rządem do dymisji z tym, że rząd postanowił pracować do czasu utworzenia nowego rządu. Za dwa tygodnie w dniu 9 grudnia odbyła się druga tura wyborów prezydenckich. Kandydat „Solidarności” Lech Wałęsa otrzymał 70% głosów i wybrany został na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na okres pięciu lat. W dniu 22 grudnia 1990r odbyła się w Warszawie podniosła uroczystość zaprzysiężenia Lecha Wałęsę na prezydenta RP.

 

W dniach od 1 06 – 9 06 1991r naród polski przeżył znowu radosne i podniosła chwile. Papież Jan Paweł II po raz czwarty pielgrzymował po swojej ojczyźnie. Podczas pielgrzymki odwiedził kolejno: Koszalin, Rzeszów, Przemyśl, Lubaczów, Kielce, Radom, Łomżę, Białystok, Olsztyn, Włocławek, Płock i Warszawę.

W dniach od 13 08 – 15 08 1991r w Częstochowie odbył się VI Światowy Zjazd Młodzieży Katolickiej. Do Częstochowy przybyła młodzież z całego świata. Na Zjazd przybył po raz drugi w tym roku Ojciec Święty w ramach II-giej części czwartej pielgrzymki do Polski. Z tej okazji odwiedził swoje miasto rodzinne Wadowice, a następnie Kraków, gdzie beatyfikował Sługę Bożą Anielę Salawę na błogosławioną.

W dniu 19 Sierpnia w Związku Radzieckim dokonano zamachu stanu aresztując prezydenta Gorbaczowa. Jednak po czterech dniach udało się zlikwidować zamach stanu, a zamachowcy zostali aresztowani.

W dniu 27 października 1991r odbyły się wybory do Sejmu i Senatu na zasadach demokratycznych. Jednak frekwencja była bardzo niska i wynosiła tylko ok.43% uprawnionych do głosowania.

W dniu 17 listopada 1991r Papież Jan Paweł II dokonał kanonizacji brata Rafała Kalinowskiego na świętego. Naród polski przeżył te chwile w radości i skupieniu. A było się z czego cieszyć, ponieważ Polska posiada już dwunastu świętych, czterech kanonizowanych w XX wieków w tym trzech kanonizowanych przez naszego papieża Jana Pawła II-giego. W dniu następnym Polska przyjęta została do Rady Europy. Cały 1991 rok w kraju szalało bezrobocie, dużo zakładów pracy zbankrutowało, a inne uległy prywatyzacji. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego w końcu listopada liczba bezrobotnych zarejestrowanych w biurach pracy, wyniosła ponad 2 100 mln/ w tym ok. 1 100 mln kobiet/. Stanowiło to aż 11.1 %, osób czynnych zawodowo.

Z początkiem 1991 roku deficyt budżetu Państwa wynosił 4,5 biliona złotych. W miesiącu sierpniu deficyt osiągnął kwotę 26,5 biliona zł., a w drugiej połowie grudnia wynosił już 31 bilionów. Spadek produkcji wyniósł ok. 15%.

Z powodu nowych wyborów do Sejmu i Senatu dotychczasowy rząd premiera Bieleckiego podał się do dymisji. Sejm na sesji plenarnej w dniu 23 grudnia 1991r zatwierdził nowy rząd przedstawiony przez premiera Olszewskiego. `

W dniu 25 grudnia 1991r prezydent Związku Radzieckiego M. Gorbaczow zrezygnował z funkcji prezydenta ZSRR. Tym samym Związek Radziecki przestał oficjalnie istnieć i ustrój komunistyczny po 74 latach istnienia rozpad się jak domek z kart. Na gruzach Związku Radzieckiego powstało 14 samodzielnych i suwerennych republik, które proklamowały swoją niepodległość.

Tak przedstawia się okres piętnastoletni /1976 – 1991/ w telegraficznym skrócie, w którym szalały historyczne burze dziejowe, które przyniosły tak wielkie zmiany i zmieniły w nieobliczalny sposób dotychczasowe ustroje komunistyczne i oblicze naszej Europy.

Marian Kotula – MONOGRAFIA WSI RZOZÓW ZA OKRES 1976 – 1991
/ część druga /

 

Pogoda w Rzozowie

Logo Rzozowa

logo Rzozowa

Rzozów na facebooku